Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία Μαγνησίας

eggrafeite

15.jpg

Δελτία τύπου άλλων φορέων

Δελτία τύπου άλλων φορέων που έχουν ενδιαφέρον.

ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ: ΜΕΝΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ

ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΟΣ

Μένουμε μέσα και σκεφτόμαστε…

https://bit.ly/2QKdYXZ

Αθήνα, 24/3/2020

Τριάντα χρόνια πριν, υποσχεθήκαμε στον εαυτό μας ένα κόσμο βιώσιμο. Καθαρό, υγιεινό, ευημερούντα, δίκαιο και συμμετοχικό. Ένα κόσμο που σέβεται τα όρια της φύσης και δεν εξευτελίζει τον άνθρωπο. Που εξελίσσεται χωρίς να καταστρέφει.

Ένα κόσμο που επιτρέπει στους ανθρώπους να μένουν στον τόπο τους και να ορίζουν τη ζωή τους με τα δικά τους μέτρα. Όπου τα κράτη έχουν το θάρρος αλλά και τα μέσα να υπερασπιστούν το δημόσιο συμφέρον. Να εξασφαλίσουν υγεία, παιδεία, πρόνοια, φως, νερό και τηλέφωνο, όχι μόνο στις καλές αλλά και στις δύσκολες στιγμές. Όπου η οικονομία δεν είναι πλασματική, αλλά εγγυάται την επιβίωση έστω κι αν κλείσουν οι δρόμοι της παγκοσμιοποίησης.

Ένα κόσμο όπου η επιστήμη, η τέχνη, ο πολιτισμός, η διασκέδαση χαράζουν τους δικούς τους δρόμους, όχι απαραίτητα κερδοσκοπικούς. Όπου η πληροφορία απελευθερώνει και δεν χειραγωγεί. Όπου οι πολίτες έχουν σοβαρούς λόγους να εμπιστεύονται τις ηγεσίες τους.

Ένα κόσμο, με λίγα λόγια, όπου τα σενάρια καταστροφής, περιβαλλοντικής, υγειονομικής, οικονομικής, εξακολουθούν να ανήκουν στο χώρο της επιστημονικής φαντασίας.

Και βάλαμε τα δυνατά μας. Ανταγωνιστήκαμε τη φύση. Χλευάσαμε το δημόσιο συμφέρον. Απαξιώσαμε το κράτος. Εξουδετερώσαμε τις δημόσιες υπηρεσίες. Ξεπουλήσαμε κάθε τι κοινό. Διαγράψαμε από το λεξιλόγιό μας την αλληλεγγύη και την αυτοθυσία. Εναποθέσαμε τις τύχες μας στα ρίσκα της αγοράς. Πετύχαμε πράγματι την παγκοσμιοποίηση. Των προβλημάτων και των αδυναμιών μας.

Σήμερα, οι πάγοι που λιώνουν, ο πλανήτης που πεθαίνει, οι ορδές των απελπισμένων που δεν χωράνε πουθενά, ο αγώνας δρόμου χωρίς έπαθλο και σκοπό, τα αγαθά χωρίς χαρά, η φτώχεια, η απόγνωση, η αποξένωση δεν κατάφεραν ακόμα να μας πείσουν ότι κάναμε λάθος.

Μήπως το καταφέρει ο κορωνοϊός;

Επιμελητήριο Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητος

http://environ-sustain.gr

ΠΑΝΔΟΙΚΟ: ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΔΙΚΤΥΟΟΙΚΟΛΟΓΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

Για το νομοσχέδιο για το περιβάλλον

Η θέση σε διαβούλευση του νέου νομοσχεδίου, που επιδιώκει να ρυθμίσει εκκρεμή ζητήματα διαχείρισης του περιβάλλοντος, αντί να προκαλεί ικανοποίηση προκαλεί πολλαπλή και βαθιά ανησυχία.

Το νομοσχέδιο που δημοσιοποίησε ο Υπουργός Περιβάλλοντος κ. Χατζηδάκης περιλαμβάνει μεν ορισμένα θετικά βήματα, σε ότι αφορά την διαχείριση των αποβλήτων, οδηγεί όμως, αν δεν γίνουν σοβαρές αλλαγές σε αυτό, σε βέβαιη χειροτέρευση της κατάστασης στα θέματα της Διοίκησης των Προστατευομένων Περιοχών της χώρας, των αυθαιρέτων στα δάση και στη διαδικασία έγκρισης και αξιολόγησης των περιβαλλοντικών αδειοδοτήσεων.

Αδειοδοτήσεις: πιο γρήγορα ναι, πιο πρόχειρα όχι!

Η θεμιτή πρόθεση για μείωση του συνολικού χρόνου ολοκλήρωσης των περιβαλλοντικών αδειοδοτήσεων, τείνει να υποβαθμίσει ή και να παρακάμψει στην πράξη, μέσω ασφυκτικά στενών χρονικών ορίων για παροχή των προβλεπόμενων γνωμοδοτήσεων, τους συλλογικούς φορείς (αυτοδιοίκηση, περιβαλλοντικές οργανώσεις, Φορείς Διαχείρισης Προστατευομένων Περιοχών). Αυτό απειλεί να εγκριθούν έργα για τα οποία υπάρχουν σοβαροί λόγοι απόρριψης ή σοβαρές αστοχίες στους περιβαλλοντικούς τους όρους ή μείωση των διαστάσεών τους.

           Είναι χαρακτηριστικό ότι προτείνεται η θεσμοθέτηση πιστοποιημένων αξιολογητών των μελετών που απαιτεί η περιβαλλοντική αξιολόγηση, που θα εξαρτώνται από τους επενδυτές, μια και θα πληρώνονται από αυτούς.

Δυστυχώς επιβάλλονται δραστικές αλλαγές που θα υποκαθιστούν δημόσιες αρχές από εξ αντικειμένου εξαρτημένους αξιολογητές, από τους επενδυτές, όπως και ασφυκτικές προθεσμίες για την ουσιαστική συμμετοχή των φορέων δημοσίου συμφέροντος για την έγκριση ή όχι έργων, αλλά και τη διαμόρφωση των περιβαλλοντικών όρων.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ τη διασφάλιση της ανεξαρτησίας των μελετητών που εκπονούν τις μελέτες περιβαλλοντικών εκτιμήσεων. Οι συγκεκριμένοι μελετητές δεν θα πρέπει να προσλαμβάνονται από τις εταιρείες ή τις θυγατρικές τους για τα διάφορα έργα ή δραστηριότητες, αλλά από τις αρμόδιες αρχές, με τη σχετική δαπάνη να καταλογίζεται στις εταιρείες. Αυτό διορθώνει, εν μέρει, τις αλλαγές που επιφέρει το νομοσχέδιο και τους κινδύνους που συνεπάγονται αυτές.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ επίσης ρεαλιστικότερες προθεσμίες για την ουσιαστική συμμετοχή των φορέων δημοσίου συμφέροντος στην έγκριση ή όχι έργων και τη διαμόρφωση των περιβαλλοντικών όρων.

Προστατευόμενες περιοχές: όχι αγνόηση της εμπειρίας, όχι υποβάθμιση της διοίκησης!

Με το νομοσχέδιο επιχειρείται ολική ανατροπή της μέχρι σήμερα κατάστασης. Αντί της κάλυψης κενών και ελλείψεων, του συστήματος που βασίζεται στους «Φορείς Διαχείρισης Προστατευομένων Περιοχών», επέρχεται η θεσμοθέτηση, στη θέση τους, σημαντικά λιγότερων «Μονάδων Διαχείρισης Π.Π.», που θα εξαρτώνται από μια κεντρική δομή, δεν θα έχουν Διοικητικά Συμβούλια, αλλά εποπτεύονται από μια, ανά τρίμηνο συνεδριάζουσα(!!!), συμβουλευτική (όχι αποφασίζουσα) Επιτροπή Διαχείρισης. Και αυτό χωρίς ρητή πρόβλεψη προσωπικού φύλαξης, κάτι που είναι βέβαιο ότι θα αποτελέσει σοβαρότατη χειροτέρευση της κατάστασης. Μιας κατάστασης ήδη πολύ δύσκολης, δεδομένου ότι οι 36 Φορείς Διαχείρισης, μετά την τελευταία αύξηση των προστατευομένων περιοχών, βρίσκονταν σε ορατή αδυναμία να αντιμετωπίσουν, με στοιχειώδη κάλυψη και επάρκεια τις ευθύνες τους, σε περιοχές που πολλαπλασιάστηκαν σε έκταση και με αναγκαίες να καλυφθούν αποστάσεις για εποπτεία, αυτοψίες και φύλαξη. Οι 36 φορείς συρρικνώνονται, με αύξηση της διεύρυνσης των ορίων ευθύνης τους, σε 24 «Μονάδες», η σχετική τους ανεξαρτησία και ευελιξία σε ότι αφορά τη διατύπωση γνώμης, τις παρεμβάσεις και την ταχεία υλοποίηση προγραμμάτων και έργων, μειώνεται σοβαρά μέσω της εξάλειψης των διοικητικών τους συμβουλίων και μετατροπής τους σε Τμήματα του κεντρικού «Οργανισμού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής».

Η μη ρητή πρόβλεψη προσωπικού φύλαξης, παρά το γεγονός ότι και σήμερα αυτό στερείται της ιδιότητας του «ανακριτικού υπαλλήλου», θα υποβαθμίσει δραματικά την εποπτεία των Π.Π. από την απαραίτητη ευθύνη της διατήρησης και παρακολούθησης των προστατευτέων αντικειμένων. Το να αναμένεται ότι οι «καθ’ ύλην» αρμόδιες υπηρεσίες (Δασαρχεία, αστυνομικές, λιμενικές, πολεοδομικές αρχές) θα καλύψουν πλήρως την φύλαξη και εποπτεία, με δεδομένο το γενικότερο φόρτο, τις καθημερινές τους προτεραιότητες και την έλλειψη γνώσεων, είναι φανερή και επικίνδυνη πλάνη. Να σημειώσουμε και την σοβαρή αντίφαση που αποκλείει τις τοπικές περιβαλλοντικές οργανώσεις από τις «Επιτροπές Διαχείρισης»: αφενός ζητείται «τοπική δραστηριοποίηση» αφετέρου όμως απαιτείται τήρηση διπλογραφικών βιβλίων. Ήτοι στην πράξη αποκλεισμός εκείνων που μέχρι τώρα στάθηκαν στυλοβάτες των Φ.Δ.

Αυτό που οι πολύτιμες προστατευόμενες φυσικές μας περιοχές χρειάζονται ΔΕΝ είναι η επιχειρούμενη και γεμάτη κινδύνους υποβάθμισης ανατροπή, αλλά η αντιμετώπιση των διαπιστωμένων προβλημάτων και η αναβάθμιση των Φορέων Διαχείρισης. Επίσης ούτε η προσθήκη πιθανώς βλαπτικών χρήσεων γης στις περιοχές απόλυτης προστασίας και προστασίας της φύσης.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ βελτίωση λειτουργίας των ΔΣ των Φ.Δ., παύση της εργασιακής και μισθοδοτικής ανασφάλειας των στελεχών τους, ταχεία απόκριση των Υπουργείων στις δικές τους ευθύνες για την προώθηση των προγραμμάτων, απόδοση στους φύλακες της ιδιότητας του ανακριτικού υπαλλήλου και υλοποίηση των αναλυτικών προτάσεων του Συλλόγου Εργαζομένων Φορέων Διαχείρισης Π.Π., βασισμένων στην πολυετή τους εμπειρία. Προσθέτουμε ότι, η εμπειρία έχει δείξει, ότι ο συνδυασμός της σχετικής τους ανεξαρτησίας ως σχημάτων εποπτείας και διοίκησης με την υπαγωγή τους στο Υπουργείο Ενέργειας και Περιβάλλοντος και όχι στις Περιφέρειες είναι ισορροπημένος και επιτυχής.

«Οικιστικές πυκνώσεις»: όχι πάλι στραβά μάτια στην αυθαιρεσία!

Σε ότι αφορά τους Δασικούς χάρτες η, για μια ακόμη φορά, ανοχή των αυθαιρέτων στα δάση, με αύξηση μάλιστα του χρόνου μη κατεδάφισης σε 30 χρόνια, γνωστών ως «οικιστικών πυκνώσεων», θα διαιωνίσει την παρουσία τους και τη συνακόλουθη νοοτροπία περιφρόνησης του νόμου, ενώ δεν πρέπει να θεωρείται πιθανό να αντέξουν τέτοιες διατάξεις τον έλεγχο των Διοικητικών δικαστηρίων.

ΖΗΤΑΜΕ από   τον Υπουργό κ. Χατζηδάκη να μην επαναφέρει την απαράδεκτη αυτή ρύθμιση, αλλά να επιταχύνει την κύρωση των δασικών χαρτών και την ολοκλήρωση του δασολογίου, βάζοντας τέλος σε κάθε αυθαίρετη επιβουλή επί της δασικής γης.

Να αποσυρθεί το νομοσχέδιο

Καλούμε τον υπουργό κ. Χατζηδάκη, να πράξει το αυτονόητο και να αποσύρει το νομοσχέδιο  έως ότου επανέλθει η χώρα στην κανονικότητα, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα  σε όλους να συμμετέχουν απρόσκοπτα και ουσιαστικά στη διαβούλευση, σύμφωνα με τα οριζόμενα στη σύμβαση Aarhus, τις σχετικές οδηγίες  Ε Ε και την εθνική νομοθεσία.

Η Επταμελής Γραμματεία του ΠΑΝΔΟΙΚΟ

ΟΠΙΣΘΟΔΡΟΜΙΚΟ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

                                                               ΠΑΝΔΟΙΚΟ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΟΠΙΣΘΟΔΡΟΜΙΚΟ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

Το σύστημα κεντρικής και περιφερειακής διαχείρισης των προστατευόμενων περιοχών, που περιλαμβάνεται στο νομοσχέδιο-σκούπα του Υπουργείου Περιβάλλοντος, προορίζεται να αποτύχει. Μια αναξιόπιστη δημόσια και κεντρική διοίκηση, ακόμα και περιφερειακή, δεν μπορεί να επιτελέσει το έργο που είχαν, αρκετά καλά μέχρι σήμερα επιτελέσει, οι Φορείς Διαχείρισης των Προστατευόμενων Περιοχών. Οι ευθύνες της χώρας μας  για τη διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος είναι μεγάλες. Φυσικού περιβάλλοντος που ακόμα και σήμερα είναι σε καλή κατάσταση, με πλούσια χλωρίδα και πανίδα. Τα όποια προβλήματα είχαν μέχρι σήμερα παρουσιαστεί, στις προστατευόμενες περιοχές, οφείλονται στη διαρκή εκκρεμότητα στην οποία κρατούσαν, όλες οι μέχρι σήμερα κυβερνήσεις, τους Φορείς Διαχείρισης.

Εκτός αυτού, οι αυθαίρετοι οικισμοί εντός δασών, πολλές φορές και καμένων, με το λεκτικό εφεύρημα «οικιστικές πυκνώσεις», ουσιαστικά «κλείνουν το μάτι» στους καταπατητές να συνεχίσουν το επικερδές  έργο τους, που κάποιες φορές φτάνει στις παρυφές της διοικητικής και πολιτικής ιεραρχίας. Η όποια «τακτοποίηση», έστω και για 30 χρόνια, είναι αντίθετη στις μέχρι τώρα αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Η μερική αναστολή των δασικών χαρτών, για να καλυφθεί η φαυλότητα του μέχρι τώρα συστήματος αγροτικών επιδοτήσεων, δεν δείχνει τίποτε άλλο παρά τη διαχρονική σχέση του πολιτικού συστήματος με πελατειακά συμφέροντα.

Η κλιματική κρίση, η αστική ασφυξία και ρύπανση, τα προβλήματα της βιοποικιλότητας, η καθαρότητα νερών, ποταμών, λιμνών και θαλασσών, επιβάλλουν την αντιμετώπιση του περιβάλλοντος με σύγχρονους και αποτελεσματικούς όρους και χειρισμούς, που δεν αντέχουν σε καθυστερήσεις και πισωγυρίσματα.

Η Επταμελής Γραμματεία του ΠΑΝΔΟΙΚΟ

Ο ιερός τόπος των Δελφών σε κίνδυνο!

 

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΔΙΚΤΥΟΟΙΚΟΛΟΓΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

Ο ιερός τόπος των Δελφών σε κίνδυνο!

 

Το Πανελλήνιο Δίκτυο Οικολογικών Οργανώσεων επισημαίνει ότι ο ιερός τόπος των Δελφών είναι σε κίνδυνο!

Οι Δελφοί είναι τόπος λατρείας, ιερό του θεού Απόλλωνα και το σπουδαιότερο μαντείο του αρχαίου κόσμου. Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO (από το 1987), προσκύνημα, στο νου εκατομμυρίων ανθρώπων, ως «ομφαλός της γης», εδώ και χιλιάδες χρόνια,. Τόπος όπου γεννήθηκαν, αναπτύχθηκαν και από εκεί διαδόθηκαν σε όλη τη Γη οι θεμελιώδεις αξίες του ανθρωπισμού και της οικουμενικότητας.

Το 1981 η Ελληνική Πολιτεία οριοθέτησε τη δελφική γη και καθόρισε τον τρόπο προστασίας της. Το μεγαλύτερο μέρος της και η θάλασσά της έχουν ενταχθεί στους προστατευόμενους οικoτόπους NATURA και ο ελαιώνας της έχει αναγνωριστεί ως «παραδοσιακός» από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

            Αντίθετα με το Νόμο, η εξόρυξη βωξίτη, επί δεκαετίες, δημιούργησε σεληνιακά τοπία στο βουνό των Δελφών (Παρνασσό) και τεράστιες παράνομες εγκαταστάσεις στο λιμάνι των Δελφών, την Ιτέα.

Από τις 14.12.2018, ένας θανάσιμος κίνδυνος απειλεί τον «ομφαλό της γης» γιατί εκδόθηκε Χωροταξικό Σχέδιο που χαρακτηρίζει το μεγαλύτερο μέρος της γης των Δελφών ως περιοχή «Αποκλειστικής Μεταλλευτικής Δραστηριότητας». Το Δελφικό Τοπίο παραδίνεται, πλέον, στις καταστροφικές δραστηριότητες εξόρυξης βωξίτη που το απειλούν εδώ και δεκαετίες και επίσης ανάπτυξης αιολικών πάρκων. Στη θάλασσα, από όπου, κατά το μύθο, αναδύθηκε ο θεός Απόλλων μεταμορφωμένος σε δελφίνι, προβλέπονται εντατικές ιχθυοκαλλιέργειες. Αναμένεται η μαζική έκδοση διοικητικών αδειών για τις δραστηριότητες αυτές.

Για την ακύρωση του Χωροταξικού Σχεδίου αυτού, το Πανελλήνιο Δίκτυο Οικολογικών Οργανώσεων και άλλοι φορείς έχουν προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Οι υποθέσεις αυτές πρόκειται να συζητηθούν στη μείζονα ολομέλεια του ΣτΕ στις 10 Μαΐου 2019.

Παράλληλα, το ΠΑΝΔΟΙΚΟ ζητάει την παρέμβαση κάθε αρμόδιας Ελληνικής, Ευρωπαϊκής και διεθνούς Αρχής και ακόμη την άμεση παρέμβαση όλων των οργανισμών του κόσμου που ενδιαφέρονται για τη διατήρηση του Παγκόσμιου Μνημείου των Δελφών.

Η σωτηρία του Δελφικού Τοπίου είναι υπόθεση της ανθρωπότητας και είναι στα χέρια όλων μας!

Η Επταμελής Γραμματεία του ΠΑΝΔΟΙΚΟ

Ν. Ασλάνογλου (Βέροια) 6946-381707 Κ. Βολιώτης (Βόλος) 6977-686838

Θαν Θεοδωρόπουλος (Πάτρα) 6972-880774 Γ. Καλλιαμπέτσος (Αθήνα) 6944-842384

Δ. Μίχαλος (Ρόδος) 6944-862254 Γ. Παλαμάρης (Κορινθία) 27430-95428

Μαίρη Χουλιέρη (Χαλκίδα) 6978-026141

 

ΠΑΝΔΟΙΚΟ: ΥΠ.ΑΠΟΦΑΣΗ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΑΝΔΟΙΚΟ

«ΕΘΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΓΙΑ ΤΑ ΔΑΣΗ»;

Ή

ΚΑΤΑΣΤΡΑΤΗΓΗΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ;

 

            Έληξε, το Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου 2018, η δημόσια διαβούλευση για τη θέσπιση Απόφασης του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ), με τίτλο: «Σχέδιο Εθνικής Στρατηγικής για τη Δασοπονία (2018-2038)»(!!!) και παράτιτλο «Εθνική Στρατηγική για τα Δάση»(!!!). Με τον τρόπο αυτό, όσοι δεν αντιλήφθηκαν ή δεν θέλουν να αντιληφθούν ότι ο πρώτος στρατηγικός στόχος της κρατικής φροντίδας για τα δάση είναι η προστασία τους και ότι, χωρίς αυτόν το στόχο, οποιαδήποτε «στρατηγική δασοπονίας» είναι εξ ορισμού αντίθετη με το Σύνταγμα, είναι έτοιμοι, πλανώμενοι ή μη, να συμμετέχουν σε αντιδασικά στρατηγήματα.

            Το ΠΑΝΔΟΙΚΟ έκρινε ότι το παραπάνω εγχείρημα του ΥΠΕΝ αποτελεί το αντισυνταγματικό, αλλά και θλιβερό επιστέγασμα μιας σειράς δασοκτόνων νομοθετικών πρωτοβουλιών και, ιδίως, Αποφάσεων του Υπουργείου αυτού (με ή και χωρίς νομοθετική εξουσιοδότηση), που εκδόθηκαν από το Μάιο του 2016 και μέχρι σήμερα, αλλά ακόμα και παλιότερα. Οι Αποφάσεις αυτές, υπό το πρόσχημα μίας ανέφικτης, αποδεδειγμένως, επίσπευσης των διαδικασιών σύνταξης και κύρωσης των Δασικών Χαρτών, ως «αναπτυξιακού εργαλείου», σε μία χώρα χειμαζόμενη από την οικονομική κρίση, οδηγούν σε μιαν επικινδύνως ελλιπή και εσφαλμένη αποτύπωση του δασικού πλούτου της, στο βαθμό που τα καταστροφικά αποτελέσματα της επίσπευσης δεν είναι αναστρέψιμα, κυρίως στις περιπτώσεις που μπορούν να υπηρετήσουν επενδύσεις, ευαγγελιζόμενες την ανάπτυξη. Με αυτές τις Αποφάσεις δρομολογήθηκαν (α) η νομιμοποίηση της αυθαίρετης δόμησης μέσα στα δάση, (β) η νομιμοποίηση των παράνομων εκχερσώσεων, καθώς και η εξαγορά και η επ’ αόριστον αγροτική εκμετάλλευση, σε εξευτελιστικές τιμές και με πολλές δόσεις της εκχερσωμένης δασικής γης, (γ) η θυσία των δασών και των δασικών εκτάσεων στο βωμό της συγκάλυψης των αμαρτιών του ΟΣΔΕ (Ολοκληρωμένου Συστήματος Διαχείρισης και Ελέγχου), (δ) η διαδικασία για την εξαίρεση των λεγόμενων πεδινών χορτολιβαδικών εκτάσεων, καθώς και μεγάλου μέρους των τεχνητών δασικών φυτειών από τη δασική προστασία, (ε) η ποικιλότροπη (διαμέσου των Τεχνικών Προδιαγραφών σύνταξης των Δασικών Χαρτών και της διαδικασίας θεώρησης, ανάρτησης και κύρωσής τους) υποβάθμιση ή αδρανοποίηση της κρατικής υποχρέωσης για αναδάσωση των καμένων, αποψιλωμένων και κατεστραμμένων με άλλους τρόπους δασών κ.ά.. Και όλα αυτά, υπό καθεστώς αποκλεισμού των περιβαλλοντικών οργανώσεων από τη διαδικασία των Αντιρρήσεων των Δασικών Χαρτών, με τη θέσπιση οικονομικά απαγορευτικού αναλογικού «τέλους» (ουσιαστικά αποτρεπτικού παραβόλου, ευθέως αναλόγου προς το εμβαδόν των δασικών εκτάσεων που οι οργανώσεις θα αποφάσιζαν να προστατεύσουν!).

            Αναρωτιόμαστε ποιά «Εθνική Στρατηγική για τα Δάση» μπορεί να υπάρξει με τους Δασικούς Χάρτες, οι οποίοι (α) αναρτώνται με τις «κίτρινες τρύπες» των αμφισβητούμενων «πολεοδομικών σχεδίων» και τις «μωβ τρύπες» των λεγόμενων «οικιστικών πυκνώσεων», (β) κυρώνονται μερικά με τις κίτρινες και μωβ «οικιστικές» τρύπες, τις υπό εκκρεμότητα εκχερσωτικές «τρύπες», τις «τρύπες» των Αντιρρήσεων και τις «τρύπες» της παράλληλης-αντισυνταγματικής διαδικασίας των λεγόμενων «προδήλων σφαλμάτων», όταν αυτά κινούνται σε δασοφάγο τροχιά και (γ) επιβάλλουν την ηρωική, κυριολεκτικά, υπεράσπιση των δασών και των δασικών εκτάσεων, από τους ιδιώτες δικηγόρους, που, ως μέλη των Επιτροπών Εξέτασης Αντιρρήσεων, καλούνται, με αμοιβή σαράντα πέντε ευρώ (45€), ανά συνεδρίαση και υπό ασφυκτικά χρονικά περιθώρια, να εφαρμόσουν τις διατάξεις του άρθρου 24 και του άρθρου 117 παρ. 3 του Συντάγματος, ενώ στο Συμβούλιο της Επικρατείας εκκρεμούν (i) το μείζον ζήτημα της σύγκρουσης της διαδικασίας κατάρτισης του Εθνικού Κτηματολογίου με τη διαδικασία κύρωσης των Δασικών Χαρτών, (ii) το μείζον ζήτημα της κρίσης, από τη Μείζονα Ολομέλειά του, της αντισυνταγματικότητας ή μη των ρυθμίσεων για λεγόμενες «οικιστικές πυκνώσεις» και (iii) το μείζον ζήτημα της κρίσης, από την μείζονα Ολομέλειά του, της αντισυνταγματικότητας ή μη του χαρακτηρισμού του παραθαλάσσιου δάσους του «ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ» (που αποτυπώνεται στους θεωρημένους, αλλά μη αναρτηθέντες Δασικούς Χάρτες της περιοχής), ως «τεχνητής δασικής φυτείας», από την Τεχνική Επιτροπή Εξέτασης Αντιρρήσεων Πειραιά.

Το ΠΑΝΔΟΙΚΟ, έχοντας προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας, ως υπέρτατο θεματοφύλακα της συνταγματικής προστασίας της δασικής γης, κατά των προαναφερόμενων κανονιστικών και ψευδοερμηνευτικών Αποφάσεων του ΥΠΕΝ, οι οποίες εκδόθηκαν ιδίως την τελευταία διετία, θεώρησε ότι δεν έχει κανένα νόημα η συμμετοχή του στη δημόσια διαβούλευση της επίμαχης Υπουργικής Απόφασης «Σχέδιο Εθνικής Στρατηγικής για τη Δασοπονία (2018-2038)». Ωστόσο, έχει να δηλώσει τα εξής: (α) Συμφωνεί με όσες οικολογικές οργανώσεις, όπως η Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος Πολιτισμού (ΕΛΕΤ)(βλ. http://www.opengov.gr/minenv/?c=26091), που έχουν εκφράσει την ξεκάθαρη και πλήρη αντίθεσή τους προς την εν λόγω κανονιστική πρωτοβουλία, σε μια χώρα χωρίς Δασικούς Χάρτες και χωρίς Δασολόγιο, (β) Συμπορεύεται με το Επιμελητήριο Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητος, υιοθετώντας απολύτως τις εύστοχες και καίριες παρατηρήσεις του για την πρόδηλη αντισυνταγματικότητα της επίμαχης Υπουργικής Απόφασης και για τις άκρως επιζήμιες συνέπειές της στην επιβαλλόμενη από το Σύνταγμα προστασία των δασών και των δασικών εκτάσεων (βλ. http://www.opengov.gr/minenv/?c=26205 ) και (γ) Αποδίδει τον προσήκοντα, για την περίσταση, σεβασμό, σε οποιαδήποτε πρόταση οποιουδήποτε επιστημονικού, κοινωνικού ή πολιτικού φορέα για ένα «Σχέδιο Εθνικής Στρατηγικής για τη Δασοπονία», υπό την αυτονόητη και απαράβατη παραδοχή ότι η θεσμοθέτηση του Σχεδίου αυτού προϋποθέτει τους (ανύπαρκτους, προς το παρόν) Δασικούς Χάρτες και το (ανύπαρκτο, προς τον παρόν) Δασολόγιο, όπως ακριβώς επιτάσσει το Σύνταγμα. Διαφορετικά, οποιοδήποτε «Σχέδιο Στρατηγικής για τα Δάση», αν δεν κινείται στο χώρο της «εικονικής πραγματικότητας», εγκυμονεί, ολοφάνερα, τον πραγματικό ορατό κίνδυνο της καταστρατήγησης της συνταγματικής προστασίας των Δασών.

Το ΠΑΝΔΟΙΚΟ διαφωνεί, με την άποψη άλλων οικολογικών οργανώσεων που θεώρησαν ότι το επίμαχο Σχέδιο Υπουργικής Απόφασης «αποτελεί μια εξαιρετικά σημαντική πρωτοβουλία» και το χαρακτήρισαν «ιδιαίτερα αξιέπαινο», αναφέροντας ότι «μία τυπική υποχρέωση κατάρτισης σχεδίου στρατηγικής ανάπτυξης της δασοπονίας της χώρας, αξιοποιήθηκε για την κατάρτιση ολοκληρωμένης εθνικής στρατηγικής για τα δάση». Επίσης με τις απόψεις των Κυνηγετικών Συλλόγων που βλέπουν το δάσος από τη σκοπιά της «ρεζέρβας» θηραμάτων.

Τέλος το ΠΑΝΔΟΙΚΟ θεωρεί ότι η παραπάνω Υπουργική Απόφαση που κατάρτισε το ΥΠΕΝ αποτελεί ευθέως αντισυνταγματική και παράνομη διαδικασία και ως τέτοια θα την αντιμετωπίσει.

Η Επταμελής Γραμματεία του ΠΑΝΔΟΙΚΟ