Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία Μαγνησίας

eggrafeite

29.jpg

Η άλλη άποψη

Αντώνιος Σωτηρίου: Η εκπομπή ρύπων από καύση RDF είναι θέμα εξοπλισμού, ελέγχου και μετρήσεων.
Η τεχνολογία έχει προχωρήσει, υπάρχουν συστήματα αντιμετώπισης των ρύπων, είπε ο μηχανολόγος

«Η εκπομπή των ρύπων είναι θέμα εξοπλισμού, ελέγχου και μετρήσεων», ξεκαθάρισε, στον απόηχο της χθεσινής εκδήλωσης στον Βόλο, για την καύση του RDF που αδειοδοτήθηκε η ΑΓΕΤ, ο μηχανολόγος-ηλεκτρολόγος Αντώνης Σωτηρίου, που ήταν και από τους ομιλητές. Όπως σημείωσε ταυτόχρονα, μιλώντας στο «Ράδιο-Ένα 102,5», «η τεχνολογία έχει προχωρήσει, υπάρχουν συστήματα καταγραφής των ρύπων, αλλά και αντιμετώπισής τους. Αρκεί να γίνεται σωστή προεργασία και διαχείριση των υλικών».

Ο κ. Σωτηρίου εξήγησε καταρχήν, ότι «το RDF είναι όταν από τα αστικά απορρίμματα μετά από ανακύκλωση και διαλογή, βγάζουμε ένα υλικό που δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε. Αυτό το υλικό έχει μεγάλη θερμική αξία , όταν το επεξεργαστούμε». «Όταν αυτό το υλικό είναι «καλής» ποιότητας, άρα χρήσιμο, σημαίνει ότι βγαίνει από καλή και χρήσιμη ανακύκλωση και αποτελείται από ξύλο, χαρτί, πλαστικό κ.λ.π.

«Να καεί αλλά με μέτρα προστασίας»

Ερωτηθείς και για το εργοστάσιο που πιθανόν δημιουργήσει ο δήμος Βόλου, τόνισε ότι «αν δείτε τα ποσοστά των υλικών που περιέχονται στο rdf, και είναι αυτά που μας βολεύουν, μπορείτε να το κάνετε. Το εάν όμως μπορείτε να το κάνετε σωστά ή όχι, είναι θέμα εργοστασίου. Σημειώστε ότι αυτό το υλικό μπορεί να καεί, αλλά το ζητούμενο είναι, να καεί σωστά και βέβαια, να πάρουμε μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος, τα οποία είναι δεδομένα» .
Όπως σημείωσε ο κ. Σωτηρίου, «ο καθαρισμός των αερίων ρύπων δουλεύει σε πολλά κράτη και δουλεύει σωστά. Πολλά εργοστάσια στο εξωτερικό έχουν εκσυγχρονιστεί και έχουν διαχειριστεί θαυμάσια το συγκεκριμένο υλικό».
Αναφορικά με τον τρόπο της καύσης, τόνισε ότι «το εργοστάσιο όπως και ο χρήστης αυτού του υλικού, πρέπει να έχει τον εξοπλισμό να το κάνει, αλλιώς δεν έχει νόημα. Η εκπομπή των ρύπων είναι θέμα εξοπλισμού, ελέγχου και μετρήσεων . Η τεχνολογία έχει προχωρήσει, υπάρχουν συστήματα καταγραφής των ρύπων, αλλά και αντιμετώπισής τους. Αρκεί να γίνεται σωστή προεργασία και διαχείριση των υλικών».
Ερωτηθείς για τα φίλτρα, ο κ. Σωτηρίου τόνισε ότι «τα φίλτρα συνήθως μπαίνουν για τους υπόλοιπους ρύπους, όμως, για τις διοξίνες και φουράνια, υπάρχουν μερικές ουσίες που τα κρατάνε, αλλά κυρίως ο ενεργός άνθρακας που μπορεί να κρατήσει ένα μεγάλο ποσοστό διοξινών. Στην Ελλάδα χρησιμοποιούνται και άλλα εναλλακτικά καύσιμα, όπως δήλωσε ο ίδιος, ενώ σε άλλες χώρες καίνε ήδη RDF όπως στην Ισπανία, τη Δανία που καίει σκουπίδια, στη Σουηδία που εισάγει σκουπίδια για να τα καίει, αλλά και η Αμερική».

Αναφορικά με το ανεκτό όριο

Ο περιορισμός στα όρια των ρύπων της Ευρωπαϊκής οδηγίας, είναι πολύ αυστηρός δήλωσε ο κ. Σωτηρίου. «Η οδηγία λέει ότι επιτρέπεται το μάξιμουμ όριο ρύπων, που είναι το 1/10 του νανογραμμαρίου ανά m3, δηλαδή μια ποσότητα που παράγεται για παράδειγμα, όταν ένα φορτηγό με κίνηση πετρελαίου περάσει 100 μέτρα από εμάς. Όμως σε ένα κλειστό σύστημα που έχει ελεγχόμενες συνθήκες όπως σε ένα εργοστάσιο, και εάν τηρήσουν τις συνθήκες, σχεδόν εξαλείφεται η εκπομπή των αερίων. Σημείωσε δε, ότι τα όρια της Ε.Ε. στους ρύπους είναι πιο αυστηρά, ακόμη και από τα αμερικάνικα.